سرعین شهر عسل واصالت وطبیعت





























































مطلب زير توسط جناب آقاي دشتي جهت درج در سايت شايق كنديميز ارسال شده است . ضمن تشكر از ايشون عيناً مطلب ارسالي تقديم حضور شما بزرگواران مي گردد . شما دوست عزيز و خواننده نيز اگر مطلبي در خصوص معرفي روستاي شايق داشته باشيد با كمال ميل به نام خودتان در سايت قرار خواهيم داد .
با سلام وعرض ادب
استان اردبيل در شمال غرب ايران با مساحتي معادل 17950 كيلومترمربع (1/1 % از مساحت كشور) قرار گرفته است.اين استان از لحاظ جغرافيايي در 37.45 تا 39.42 عرض شمالي و 47.30 تا 48.55 طول شرقي از نصف النهار گرينوچ در شمال غرب ايران واقع شده و از شمال با جمهوري آذربايجان از شرق با استان گيلان از جنوب با استان زنجان و از غرب به استان آذربايجان شرقي محدود شده است. اين استان با شكل كشيده و طولي خود در جهت شمال – جنوب ، و به دليل شرايط خاص جغرافيايي از تنوع محيطي زيادي برخوردار است. جنوبي ترين قسمت آن بر عرض جغرافيايي 37.45 و شمالي ترين نقطه آن بر عرض 39.42 دقيقه منطبق است. اين گستردگي در محور عرض جغرافيايي ، همراه با عامل ارتفاع دشتها و كوهستانهاي آن در تركيبي هماهنگ با همجواري درياي خزر ، موقعيت خاصي به استان بخشيده است
ناهمواريهاي استان :
سيماي طبيعي در استان اردبيل با ساير نواحي فلات آذربايجان تفاوت هاي زيادي دارد. اين استان بخشي از فلات مثلثي شكل ايران در شرق فلات آذربايجان بوده كه حدود 3/2 آن داراي بافت كوهستاني با اختلاف ارتفاع زياد و بقيه را مناطق هموار و پست تشكيل مي دهند. اراضي شمالي و هم مرز با جمهوري آذربايجان را در امتداد ارس ، زمين هاي پست و جلگه اي تشكيل مي دهند كه كمتر از 200 متر از سطح درياي آزاد ارتفاع دارند. درجنوب نيز قسمت هاي اصلي مركز استان با دره رود قزل اوزن كه بين منحني 1400 – 800 متر قرار گرفته است. مشخص مي شود
سبلان :
اصلي ترين شاخص جغرافيايي استان را توده آتشفشاني سبلان تشكيل مي دهد كه با بستري كوهستاني و پرصلابت در مركز استان واقع شده است. اين توده بستر كوهستاني با 4811 متر ارتفاع كه قسمت غربي آن در محدوده شهرستان سراب (استان آذربايجان شرقي) قرار گرفته با دريافت بارش به صورت برف و انباشت آن براي مصرف در تابستان ، رودهاي بزرگ و كوچك زيادي را در استان تغذيه مي كند.
ارتفاعات باغرو :
ارتفاعات باغرو ادامه رشته جبال البرز بوده كه بر خلاف جهت عمومي البــــــــــــــرز كه شرقي غربي مـــي باشـد به صورت شمالي جنوبي كشيده شده اند. سازندهاي اين قسمت از كوه ، با سازندهاي سبلان تفاوت فاحشي دارد. محيط تالش يك محيط رسوبي بوده در حالي كه سبلان يك محيط ولكانيكي است. دامنه هاي غربي بخش شمالي تالش از سازندهاي آتشفشاني ائوس و دامنه هاي شرقي آن از رسوبات دريايي كرتاسه مي باشد.
كوههاي تالش :
بر خلاف كوههاي ديگر از رشته كوههاي استان ، تالش است كه بر خلاف كوههاي ديگر ، به موازات كناره درياي خزر از شمال به جنوب كشيده شده است. اين رشته كوه از منتهي اليه شرقي كوههاي برزند شروع و در سراسر حدود شرقي استان ، با افزايش تدريجي ارتفاع ، به طرف جنوب كشيده مي شود و در خارج از محدوده استان به رشته كوه البرز مي پيوندد. رشته كوه تالش در قسمت هاي مختلف خود به نام هاي پشتاسارا ، بغرو و پلنگا نيز ناميده مي شود . رشته كوه پلنگا در حوالي درياچه نئور از رشته اصلي منشعب و در سراسر شهرستان خلخال كشيده شده است. بلندترين نقطه اين شاخه فرعي ، قله 3322 متري آغ داغ و كوههاي پلنگا ، سهدي و ازنو ، از ديگر قلل آن مي باشند . از قلل ديگر رشته كوه تالش مي توان حصار بلاغي ، عجم و شاه معلم را نام برد.
دشت مغان :
دشت مغان از شمال و شرق با جمهوري آذربايجان هم مرز بوده حداكثر ارتفاع آن 500 متر و حداقل آن 40 متر و مساحت كل حوزه آبريز مغان بيش از 790 كيلومتر مربع است. مهمترين مشخصه ژئوفيزيكي جلگه مغان وجود يك لايه رسي سنگين در سطح به ضخامت متفاوت حداكثر 20 متر در دشت است. دشت مغان به دليل تاثيرپذيري از رودخانه ارس و سد اصلاندوز در دهه هاي اخير دستخوش تغيير و تحولات بنيادي شده و به دليل وجود خاك حاصلخيز كليه نواحي دشتي آن زير كشت آبي از جمله گندم ، جو ، پنبه ، چغندر قند و ذرت رفته و از نقطه نظر اقتصادي و توسعه كشاورزي در سطح كشور مطرح بوده است ولي همين پيشرفت و توسعه خود باعث بروز مشكلات ناشي از مصارف زياد سموم و فاضلاب واحدهاي بزرگ صنعتي و شهري و معضلات زيست محيطي گرديده است . شهرستان هاي بيله سوار و پارس آباد در اين ناحيه واقع شده است.
دشت مشگين شهر :
ارتفاع دشت مشگين شهر حدود 1100 متر و حوزه آبريز آن 3921 كيلومترمربع و مساحت دشت حدود 430 كيلومترمربع است. اين دشت از شمال به رشته كوههاي صلوات و از جنوب به دامنه سبلان و از شرق به ارتفاعات غربي دشت اردبيل و از غرب به ارتفاعات اهر محدود مي شود . رودخانه هاي جاري در دشت مشگين شهر خياوچاي و قره سو مي باشد . اين دشت با استفاده از دو رودخانه فوق از اهميت ويژه اي در توليدات باغي و تاكستان برخوردار بوده و مهمترين اجتماع انساني آن شهر مشگين شهر و روستاهاي اطراف آن است.
دشت اردبيل :
دشت اردبيل در پست ترين قسمت خود در حوالي پل ساميان 1294 متر از سطح درياي آزاد اختلاف ارتفاع دارد و حوزه آبريز آن معادل 853 كيلومترمربع بوده كه از شمال به ارتفاعات مرزي بين ايران و آذربايجان ، از شرق به ارتفاعات تالش ، از جنوب به آرپاچاي و از غرب به دامنه كوه سبلان ختم مي شود . ارتفاعاتي كه دشت وسيع اردبيل را احاطه نموده اند ادامه چين خوردگي البرز بوده و رسوبات و آبرفت هاي قديمي بيشتر در حاشيه دشت اردبيل گسترش دارند.
دشت خلخال :
گستره قابل ملاحظه اي به مفهوم دشت در ناحيه خلخال وجود ندارد ولي حدود 120 كيلومترمربع در كنار شهر و اطراف شهر خلخال در پايين دشت گيوي بعد از شهر کوثر مي توان به عنوان دشت مورد نظر قرار گيرد. به طوريكه اين ناحيه قسمتي از شمال غرب كوههاي تالش بوده كه خود بخشي از البرز غربي مي باشد . قديمي ترين تشكيلات كه در شمال شرقي ناحيه است مربوط به آهك هاي مرجاني و آهك هاي ماسه اي دوره كرتاسه بوده كه تقريبا در اطراف روستاي كلي مشاهده شده اند.
نقشه شهري شهرستان سرعين ، مسير پست اسكي آلوارس مسير دسترسي به روستاي شايق نيز مي باشد .
![]()
منطقه آلوارس در دامنه جنوبی کوه 4811 متری سبلان به لحاظ چشم اندازهای کم نظیر ، هوای دلپذیر در تابستان و پیست اسکی از نقاط سیاحتی و تفریحی پرجاذبه استان اردبیل است که سالانه جمع کثیری از گردشگران به این مکان سفر می کنند.
به گزارش خبرنگار ایرنا، جاده ای به طول 24 کیلومتر و عرض 18 متر از شهر سیاحتی سرعین که به لحاظ داشتن آب های گرم و سرد معدنی متعدد در دنیا بی- نظیر است، مشتاقان آلوارس را به سوی این منطقه هدایت می کند. جاده ای که از همان ابتدا پیچ و خم های تند و فرود و فرازهای آن در کنار دره های عمیق هیجان خاصی در دل رانندگان و سرنشینان خودروها ایجاد می کند و نظاره جوی های آب، درختان، مراتع، کشتزارها و صخره های رنگارنگ از بلندای این جاده در ته دره ها شگفتی انسان ها راازقدرت آفریدگار یکتا بر می انگیزد. شیب ها و سینه کش های این جاده با گذشت از روستای آلوارس تندتر می شود و در انتهای جاده و نزدیکی های پیست اسکی به اوج می رسد.
منطقه گردشگری آلوارس جاذبه ای برای تمام فصول سال است و از کوهنوردی در تابستان گرفته تا امکان انجام ورزش های برفی در زمستان ویژگی مهم این مکان سیاحتی است. کارشناسان می گویند: پیست اسکی آلوارس به لحاظ داشتن پوشش برف طی شش ماه از سال و امکانات تفریحی جنبی از جمله نزدیک بودن به آبگرم های سرعین در دنیا کم نظیر است. پیست اسکی آلوارس با امکانات تله سی یژ در دامنه برف گرفته کوه 4811 متری سبلان مکان تفریحی دیگری است که علاقه مندان را به سوی خود جذب می کند. تله سیژ به طول 1250 متر، اقامت گاه ها و هتل آپارتمان های مجهز در شهر سرعین، آب های گرم سرعین و ذخایر برف و آب در حریم پیست از جمله امکانات جنبی این منطقه هستند.
منطقه آلوارس به لحاظ داشتن ذخایر برف در طول دست کم شش ماه از سال رتبه نخست کشور را دارد و این منطقه به همراه امکانات تفریحی و ورزشی که در آن ایجاد شده نقش به سزایی در توسعه ورزش های زمستانی، جذب گردشگران خارجی ، ایجاد اشتغال و پرکردن اوقات فراغت جوانان و در یک کلام تکمیل موقعیت ویژه گردشگری در شهر سرعین دارد. آلوارس بهترین نقطه گردشگری محسوب می شود و دارای باغ های بسیار سرسبز و چشمه های خروشان با آب های زلال و پرخاصیت می باشد. منطقه نمونه گردشگری آلوارس دارای سه فاز است که در فاز اول آن امکانات تله سیژ، سالن پذیرایی، پیست موتورسواری ، پارک بازی کودکان ، سرسره روی چمن و بازی های بادی نصب شده است. در فازهای بعدی تله کابین تابستانی، توسعه تله سیژ، احداث هتل ها و خرید ماشین آلات و تجهیزات برفروبی پیش بینی شده است. برای اجرای فازهای دوم و سوم این پیست 60 میلیارد ریال هزینه پیش بینی شده است.


|
اردبيل - وزيران عضو کميسيون سياسي و دفاعي بنا به پيشنهاد وزارت کشور با ايجاد شهرستان سرعين به مرکزيت شهر سرعين از ترکيب بخش مرکزي به مرکزيت شهر سرعين در استان اردبيل موافقت کرده و ترکيب بخش و دهستان هاي آن را مشخص کردند. |
جناب آقای مهندس ستوده -باسلام وعرض تبریک به مناسبت استقرار تشکیلات فرمانداری سرعین وپرده برداری وشروع به کار رسمی این آرزوی دیرینه اهالی منطقه به گل های رنگارنگ این دیار سربلند که در هرکجای این کشور ویا خارج از کشور هستند وبه حضرتعالی که به منطقه افتخار بزرگ هستید تبریک می گویم واستدعا دارم به یومن این روز مبارک در سایت این موضوع را با طرز هنرمندانه خویش وابتکار خویش بیشتر مد نظر قرار داده وبرای آن ترانه ها وسروده های خاص منظور نمائید بی شک شما بیشتر از ما خوشحال خواهید بود برایتان سعادت وسلامت آرزومندم.ارادتمند اسد سیفیان


Situated 29 kms west of Ardebil, this town is an important centre of mineral water. The nine hot and mineral springs with medicinal qualities and the centre of hydrotherapy are significant tourist attractions. Facilities for recreation and accommodation are thriving, so that in the near future Sar'eyn will be one of the largest leisure centres in Iran.
*************************************************
کد تلفن شهرها و شهرستان های استان اردبیل:
شایق 0452235
موقعیت جغرافیایی و محیطی
شهر سرعین در 5/48 درجه طول شرقی و 5/38 درجه عرض شمالی با مساحتی درحدود 400 هکتار، در 25 کیلومتری غرب شهر اردبیل قرار دارد. ارتفاع متوسط شهر از سطح دریا 1650 متر می باشد. قسمت عمده شهر در دره ای کاسه مانند که از شیب های ملایم دامنه های ارتفاعات سبلان بوجود آمده قرار گرفته است. این شیب ها در بخش غربی ملایم و در بخش شرقی همانند دره ای در جهت جنوب شرقی باز می گردد و اختلاف بالاترین نقطه آن با پائین ترین نقطه 60 متر می باشد.
وجود آثار و معماریهای صخره ای و آثار باستانی در شهر و حومه آن حاکی از اهمیت این منطقه در طول ادوار گذشته است.
رودهای مهم آن علی درویش، بیله دره، اردی موسی چایی، ساری دره می باشد.
وضعیت اقلیمی
آب و هوای شهر سرعین مانند اردبیل در زمستان سرد و در بقیه فصول سال معتدل، خنک و مطبوع می باشد. آب و هوای دلپذیر و معتدل اولین جاذبه ای است که قبل و بعد از ورود به شهر و منطقه ، گردشگران از آن بهره مند می شوند و از عمده ترین دلایل روی آوردن گردشگران زیاد به این منطقه می باشد.
جمعیت و جوامع
جمعیت شهر سرعین طبق آمار رسمی سال 1375، 3583 نفر است.
تقسیمات اداری، سیاسی و امکانات شهر سرعین
سرعین یکی از شهرهای تابعۀ شهرستان اردبیل می باشد که از غرب به شهرستان نیر، از جنوب به بستر رودخانه بالقلو، از شرق به اردبیل و شمال به ارتفاعات و قله سبلان محدود است.
براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال 1375، سرعین دارای دو دهستان به نامهای آبگرم و سبلان می باشد:
دهستان آبگرم :
دهستان آبگرم با مساحتی در حدود 1/261 کیلومتر مربع (شهر سرعین نیز در محدودۀ این دهستان میباشد) و دارای 15 روستای دارای سکنه با جمعیتی حدود 8999 نفر می باشد. (بدون احتساب جمعیت شهر سرعین). روستاهای دارای سکنه این دهستان عبارتند از : آق قلعه، ویند کلخوران، کلخوران ویند، ورنیاب، کنزق، بیله درق، کرده ده، لاطران، گارز، اسب مرز، علیداش، اوجور، ورگه سران، شایق و آلوارس که مرکز دهستان روستای ورنیاب می باشد.
از مجموع روستاهای ذکر شده به غیر از روستاهای کرده ده، لاطران، اوجور که دارای راه خاکی می باشند، بقیه روستاها از جاده مناسب آسفالت بهره مند می باشند. همه روستاهای این بخش از امکانات برق، مرکز بهره برداری تلفن برخوردارند و روستاهای دارای آب شرب بهداشتی عبارتند از : آق قلعه، ویند کلخوران، کنزق، بیله درق
دهستان سبلان:
دهستان سبلان دارای 11 روستای مسکونی با 254 کیلومتر مربع و جمعیت 6739 نفر به مرکزیت روستای اردی موسی می باشد. روستاهای تابعه آن عبارتند از : آلوچه سبلان، بنمار، سئین، ارجستان، آتشگاه (آغ مام)، اردی موسی، درآباد و شمس آباد ، سامانلو، تازه کند سبلان و کلور. همه این روستاها از راه ارتباطی مناسب، آسفالت و آب لوله کشی شده ( به جزء روستای درآباد) برق، مرکز بهره برداری تلفن بهره مند می باشند.
تاریخچه سرعین
سرعین در فرهنگ لغت فارسی به معنی سرچشمه می باشد. در ادوار گذشته از این منطقه به نامهای ساری قیه، سارقین، سرائین، سرقین یاد شده است.
سرعین و مناطق حوالی آن به سبب موقعیت جغرافیائی و ویژگیهای طبیعی و اقلیمی آن همواره مورد توجه انسانها و حکام ادوار گذشته بوده است. تاریخ این منطقه جدا از تاریخ آذربایجان به خصوص اردبیل نمی باشد. باتوجه به نامیده شدن قسمتی از آذربایجان به خصوص شرق آن به نام زیکرتو (سنگ کن) و ساگارتی (ساکنان سرزمین غارهای سنگی) در دورۀ مادها و هخامنشی در هزارۀ اول قبل از میلاد باتوجه به انبوه دهکده ها و معابد و منازل زیرزمینی کنده شده در دل صخره ها و تپه های باقیمانده از آن دوران بیانگر این است که این منطقه بخش وسیعی از سرزمین زیکرتو یا ساگارتی اشاره شده در سنگ نوشته و کتیبه های دوران هخامنشی و آثار مورخین میباشد.
در دورۀ ساسانیان نیز آذربایجان دو کرسی به نام اردبیل و کنزق داشته است. مردمان آن زمان براساس اعتقادات خود معابد و آتشکده هایی در مناطق مورد توجه خود می ساختند. معابد آناهیتا و آتشکده آذرفریق باقیمانده از آن دوران ، نشان دهنده اهمیت این منطقه در نزد آنها می باشد. بطوریکه معبد آناهیتا سالیان سال محل عبادت و ریاضت مغ ها و موبدان زرتشتی بوده است و این معبد و حوالی آن به نام ساری قیه ییلاق و آسایشگاه تایستانی حکام ساسانی بوده است. بعد از هجوم اعراب به آذربایجان و سقوط امپراطوری ساسانی، ساری قیه و اهمیت معابد و آتشکده های آن رفته رفته در اذهان مردم کم رنگ تر شده، هرچند مقاومتهایی از طرف مردم حوالی سبلان در مقابل اعراب صورت گرفته که یکی از آنها بابک خرمدین که در طول 22 سال مبارزه با اعراب قسمتهای زیادی از آذربایجان بخصوص حوالی سبلان را از تعرض اعراب مصون نگاه داشت. بقایای آثار مربوط به دوره های سلجوقی، ایلخانی، قراقویونلوها و آق قویونلوها نشانه هایی از آن حکومتها براین سرزمین می باشد. اما سرعین و حوالی آن از مناطق موردتوجه خاندان صفوی بوده است. احداث بناها و آرامگاهی بر روی قبور امامزاده ها و چله خانه کنزق، اراضی وقفی روستاهای کنزق و ویندکلخوران نشان از اهمیت این منطقه در نزد آن خاندان بوده است.
در تاریخ معجم البلدان نیز از اطراف اردبیل و سبلان از آبگرمها گرفته تا دره ای به نام ساری دره در شمال ساری قیه (سرعین کنونی) یادشده است. در دوره ای از تاریخ ساری قیه و معبد آن به دلیل قرار گرفتن در مسیر جاده ابریشم (ایپک یولی) مورد استفاده سارقین و راهزنان جهت اختفاء و انبار مواد غذائی و غنائم مورد استفاده قرار می گرفته است تا اینکه این دسته، به دست افراد نادرشاه گرفتار شده و از بین برده می شوند. بعد از آن سرعین توسط چهار طایفه، جعفرلو، اسدلو، حاج بابالو و نصیرلو، جهت سکونت و کشاورزی مورد استفاده قرار می گیرد. در این دوره "سارقین" به " سرقین" تغییر نام یافته و به همین اسم در اسناد و مدارک و منابع از آن یاد شده است. تا نیم قرن اخیر سرقین (سرعین) به صورت دهی از توابع روستای اردی موسی بوده است. بعد از دهۀ دوم تاریخ معاصر به خاطر وجود آبگرمهای معدنی مورد توجه قرار گرفته و نام سرقین به سرعین تبدیل می شود. در این دوره سرعین بصورت دهی توسط کدخدا که برطبق استشهاد محلی و با نظارت ژاندارمری انتخاب شده و به تائید فرمانداری اردبیل می رسد، اداره می شده است.
شروع حیاط شهری سرعین از اواخر دهۀ چهل با انتخاب شهردار و احداث خیابانها و مسافرخانه ها آغاز شده و امروزه به صورت شهری سیاحتی، کانون توجه گردشگران داخلی و خارجی قرار گرفته شده است.
این شهر از دیرباز به خاطر داشتن آب و هوای بی نظیر و آبهای معدنی خود شهره خاص و عام بوده به گونه ای که گردشگران در سده های گذشته در کتابهای خود به توصیف آن پرداخته اند و در میان توده مردم بدلیل اعتقاد به شفابخش بودن آبهای آن مورد اقبال بوده، به گونه ای که هرسال میلیونها نفر از داخل و خارج کشور در این منطقه زیبای ایران که در دامنه سبلان، عروس کوههای ایران، واقع گردیده به سرعین مسافرت می کنند و از مواهب آن بهره مند می شوند. از گذشته های نه چندان دور توسعۀ سرعین به عنوان یکی از قطبهای گردشگری ایران، مورد توجه بوده و در سالهای اخیر باتوجه به حجم سرمایه گذاری های فوق العاده چهره شهر کاملاً دگرگون شده و با احداث هتلهای بسیار زیبا و ایجاد اقامتگاهها، مراکز تفریحی و ایجاد پیست اسکی آلوارس، سرعین مدرن شکل گرفته است. سرعین اکنون با شتاب شگفت انگیز درحال توسعه است و در کلان کشوری به عنوان منطقه ویژۀ گردشگری مطرح بوده و باتوجه به تمایل وافر سرمایه گذاران داخلی و خارجی درسرعین شاهد ظهور شهری حیرت انگیز در دامنه سرسبز سبلان خواهیم بود.
اشتیاق بیش از پیش مسافران داخلی و خارجی به این شهر توریستی، مسئولین شهر، استان و حتی کشور را برآن داشته تا برای آینده سرعین فکری اساسی بکنند و این امر در آینده نه چندان دور ظهور شهر مدرن توریستی سرعین را نوید می دهد.
همۀ مسئولان ذیربط در تلاشند تا در آینده شهری به مراتب زیباتر بسازند تا بتوانند رضایت خاطر مسافران و میهمانان خود را بیش از پیش فراهم نمایند.
آثار تاریخی و جاذبه های گردشگری سرعین
1- مجتمع آبدرمانی سبلان و بزرگترین آبدرمانی خاورمیانه، با امکانات استخرهای متعدد و بزرگ سرپوشیده، حوضچه های آبگرم تحت فشار (جکوزی)، سونای خشک و بخار، دوشها و وان های انفرادی متعدد ، رستوران، خدمات پزشکی و درمانی مجزا برای آقایان و بانوان، پارکینگ اختصاصی و سایر امکانات موردنیاز منطبق با آخرین استانداردهای جهانی آبدرمانی های دنیا (داخل شهر)
2- مجتمع آبدرمانی بش باجیلار با استخر سرپوشیده بزرگ، سونای خشک و بخار، آبگرم تحت فشار (جکوزی)، دوشهای انفرادی، خدمات پزشکی و درمانی، پارکینگ در داخل شهر
3- آبگرم معدنی گاومیش گلی (پرآبترین و بزرگترین آب معدنی ایران) و آبگرمهای معدنی قره سو، ساری سو، اعصاب سوئی، پهنلو، قهوه سوئی، ژنرال، یئل سوئی، گوز سوئی در داخل شهر
4- تپه باستانی آناهیتا (داخل شهر)
5- امامزاده سیدابوالقاسم (قره داش) داخل شهر
6- دهکده صخره ای کنزق و امامزاده سیدصادق در روستای کنزق 3 کیلومتری شرق شهر
7- دهکده صخره ای و کمپینگ جنگلی روستای ویند کلخوران در فاصله 5 کیلومتری جنوب شهر
8- آبمعدنی گوزسوئی، ویرانه آتشکده آذرفریق و آرامگاه امامزاده سیدعبدالله در روستای آتشگاه 5 کیلومتری شمال شهر
9- روستای ییلاقی بیله دره با آب معدنی های سرد بیله دره گلعلی، اسد، آبشارها و اماکن پذیرائی و اقامتی در 3 کیلومتری شمال سرعین
10-پیست اسکی آلوارس با 1200 متر خط تله سی ایژ و سایر امکانات موردنیاز در ارتفاع 3200 متر ارتفاعات پائین سبلان با فاصله 20 کیلومتری از سرعین و آبشار زیبای گورگور در مسیر فرعی منشعب از جاده دسترسی به پیست اسکی آلوارس به فاصله 15 کیلومتر
طرحها و پروژه های گردشگری شهر سرعین
1- پروژۀ مجتمع تفریحی، توریستی و آبدرمانی ایرانیان
2- پروژۀ مجتمع اقامتی و سلامتی آلوارس
3- پروژۀ مجتمع تفریحی، توریستی و آبدرمانی شرکت طبیعت سبز پارس
4- طرح احداث مجموعه سرویس بهداشتی (جنب پارک 12 هکتاری و جاده سلامت)
5- احداث هتل و هتل آپارتمان
6- تجهیز و تکمیل پارک شادی سرعین در زمینی به مساحت 7/2 هکتار
7- طرح جامع ویژه گردشگری شهر سرعین
از وبلاگ صفر مهاجر